Contract – Lars Kepler

Contract is mijn eerste boek van het nieuwe jaar voor mijn Hebban Bookchallenge. Ik heb al vaker een boek van. hem gelezen voordat ik erachter kwam dat het eigenlijk een serie is. Zo heb ik het eerste boek en het laatste boek al gelezen, maar ja wat maakt het uit.

Joona Linna de hoofdpersoon van dit verhaal is een ontzettend sterk karakter. Zijn boeken zijn echt aanraders, en dan heb ik dit boek nog niet eens uit.

Het lezen wil ff niet zo goed lukken. In mn hoofd ben ik met allemaal andere dingen bezig. Ik kan gewoon de concentratie niet zo goed vinden en ik zit een beetje in een leesdip. Vandaag zit ik lekker in mijn pyjama in de stoel, onder een dekentje, top 2000 op de achter grond. Voor mij de perfecte omstandigheden om een spannend boek te lezen, maar ik kom er niet echt in, terwijl het heel erg spannend is. Ik baal ervan! Maar ik weet ook uit ervaring dat als ik maar doorlees ik er vanzelf weer uitkom, Hebben jullie wel eens zo’n leesdip? Hoe lossen jullie dat op?

Voor nu iedereen een fijne oudjaarsdag en alvast een gelukkig en gezond nieuw jaar.

Liefs As

Advertenties

Assiedag

De mensen om mij heen kennen de term Assiedag al jaren en jaren. Zelfs mijn vriendin zegt af en toe ‘ik heb een Assiedag’. Wat is dan een Assiedag?

Een Assiedag is een ‘ik doe wat ik wil dag’. Voor mij is dat binge netflixen of heerlijk lezen en vooral geen werk telefoon. Door de weeks ben ik trouw aan mijn werk maar meestal in het weekend hebben we een Assie weekend. Dit staat voor mij op de planning. Lekker een beetje Netflix of Videoland of gewoon min boek dat ook erg spannend is. Thom moet morgen gewoon werken. De distributie gaat gewoon door. Zondag met Oud & Nieuw zijn gewoon thuis bij de hondjes. Je weet maar nooit hoe het gaat met al dat geknal.

Loge ging 2e kerstdag met N. naar zijn zus voor 2e kerstdag. Daar is ze flauwgevallen en op de huisartsenpost geweest. Die verwees haar naar eigen huisarts die haar vervolgens doorverwees naar SEH en een internist. Uiteindelijk is Loge er weinig mee opgeschoten, behalve dat nu duidelijk is dat ze naar een Academisch ziekenhuis moet voor meer onderzoek. Nu hoop ik dat dat het EMC word dan kan ik in ieder geval regelmatig op bezoek. IK hoop maar dat vriendje N goed voor haar zorgt.

De kerst was erg gezellig. De eerste dag bij mijn ouders, nou die hadden echt hun best gedaan. We hebben genoten. De tweede dag waren we bij mijn schoonzus en zwager waar mijn schoonouders ook waren. Neefjes wilden gourmetten dus dat deden we ook. Het was heerlijk en ook daarvan hebben we genoten. Ik was helemaal afgeranseld 2e kerstavond en veel is er deze week nog niet uit mijn handen gekomen, vandaar de Assiedag.

Weet iemand of er ook boekenbons zijn die ik kan volgen om tips op te doen en leeservaringen kan uitwisselen> Zo ja wil je ajb de link achter laten?

Nou erg veel meer heb ik eigenlijk niet te kleppen. Ik ben erg moe en ik heb erg veel pijn. Die kutpijn, als ik daar eens vanaf mocht komen. Dan nog de zenuwpijn niet meegerekend. IK word er stapel gek van!! Ik wil niet te veel morfine nemen want dalijk heb ik een overdosis. Dat heb ik 1x gehad in het Radboudt. IK had morfine genomen en daar morfine gekregen. Nou dat was zo’n traumatische ervaring dat wil ik nooit meer. Maar ja dat neemt de pijn niet weg. Ik zou er uren over door kunnen gaan maar dat doe ik niet. Ik wil als alles behalve als klager overkomen. IK ben dit blog juist begonnen om tegen familie en vrienden te kunnen zeggen ‘ Kijk maar op mn blog, dan weet je hoe het gaat’. Dus moet ik natuurlijk wel eerlijk zijn over hoe het met mij gaat. Mijn diabetes doet ook raar sinds mn nier eruit is. IK heb alleen maar hypers van boven de 20 of ik knal in 1x terug naar 3. Niet goed natuurlijk, maar ik kan het echt niet helpen.

Kortom ik ben toe aan een Assiedag, wie doet er mee?

 

Liefs As

Loge en andere beslommeringen

Zoals jullie weten hebben we een loge in huis. Het gaat niet zo goed met haar. Op dit moment wachten we op een belletje terug van de huisarts of hij wel of niet komt. Loge is erg misselijk en kan daarom slecht eten. Doordat ze slecht eet valt ze af en dat kan ze er niet bij hebben met een BMI van 15! Ze leeft op het moment een beetje in een cirkel. Ze is misselijk, heeft koorts en buikpijn en ze draait een een beetje rond in een cirkeltje, Ook heeft ze flauwtes en valt ook flauw. Afgelopen zaterdag hebben we al de hele dag oude SEH gezeten en zijn uiteindelijk met een verwijzing voor de Syncope poli weer naar huis getogen. De syncope poli gaat over flauwtes, in de breedste zin van het woord en is onderdeel van cardiologie. We wachten dus ook die afspraak maar af. Ooit heeft loge rode ringen gehad van een teek, en dat ook 3x, dus wie weet komen daar haar klachten wel vanaf. We hopen ook dat we daar een verwijzing voor kunnen krijgen want in Deft zit een Lyme specialist. Ik hoop echt voor loge dat ze de komende kerst bijhaar familie en vriendje kan doorbrengen. Vriendje komt morgen en zondag beslissen ze of ze samen hier thuis blijven of toch de rit aandurven om naar haar familie te gaan, dat wil (bijna) iedereen toch wel.

Kortom ik maak me zorgen om loge al wil loge dat zelf niet. Dan gaat ze zich schuldig voelen, maar dat hoeft helemaal niet. We hebben geen last van haar. Ze kan zich uren vermaken met haar appjes aan vriendje en ze probeert ook elke dag in te loggen voor school. Veel neemt ze niet op en haar hoofd is warrig, maar ze probeert het wel! Soms zitten we samen lekker te lezen of een serie te kijken, maar ook zitten we gezellig te kleppen. Maar het allerbelangrijkste is dat we niet hoeven te kletsen, want dan ga ik weer over mijn eigen grenzen heen en dat wil ik ook weer niet. Het moet niet zo zijn dat loge mij uitput want dan gaan we de verkeerde kant op. Maar gelukkig is dat niet het geval. We vermaken ons goed samen, en hebben het goed samen. Dan is er natuurlijk ook nog manlief. Hij is echt een kanjer want hij vindt het toch allemaal maar goed. Loge en 6 shelties in huis. Ook manlief maakt zich zorgen en hoopt dat het snel beter gaat.  Vanmorgen hebben we uiteindelijk de huisarts gebeld, mijn huisarts om te vragen of ze iets tegen de misselijkheid kan krijgen. In het ziekenhuis wilde ze dit nog doen omdat haar BMI zo laag is, maar er zijn meer wegen die naar Roe leiden. Mijn dok heeft een middel gevonden dat zou moeten werken en wat ze mag hebben met haar BMI. Het wordt vanmiddag bezorgd. IK hoop echt dat het haar gaat helpen. Als ik haar zo zie liggen op de bank onder 5 dekentjes dan breekt echt ons hart, ook dat van manlief…..

Met mij gaat het ook nog steeds niet lekker. Ik blijf zo moet en en ik kan de hele dag wel slapen. Maar goed met kerst ga ik daar doorheen zoals ik al schreef in mijn volgende blogje. Bijkomen doe ik na de feestdag wel weer. De afgelopen dagen kon ik mn ogen echt niet open houden, En als manlief en ik dan eindelijk samen in bed liggen ben ik gewoon te moe om te kletsen. Mijn ogen vallen dicht en ik kan het niet tegenhouden….. Vandaag voel ik me wat fitter. Fit genoeg om me op een blogje te kunnen concentreren en hoop ik dalijk in mijn boek verder te gaan. Ik merk echt dat mijn lijf nog bezig is de zooi van de operatie op te ruimen. Ik heb echt hele erge pijn onderin mijn buik en ook mijn. heup en les doen erg veel pijn. Ik hou dus maar gewoon rust zoals de dok me heeft voorgeschreven.

O, en dan heb ik ook nog de. Welzorg gebeld over mijn elektrische rolstoel. Ik kan er niet helemaal in liggen en hij rijdt buiten ook niet lekker Ik heb in 2 jaar 453 km gereden nog das natuurlijk echt super weinig. IK wil dus graag een rolstoel die aangepast word of een nieuwe rolstoel. Ik wil weer de hondjes kunnen uitlaten, naar het strand kunnen rijden en dat kan nu allemaal niet. Ik was het opeens zat en dat dit kan zo niet langer, en heb de welzorg gebeld. Ze komen 4 januari. Ook mijn omgevingsbesturing is goed gekeurd. IK kijk er naar uit dat ze alles komen instaleren, Toch weer postitief dit jaar nog.

Dit is mijn laatste blogje tot na de kerst. Ik wens jullie allemaal een hele fijne kerst. Geniet ervan met de mensen die je lief zijn!

Liefs As

 

 

 

Overpeinzingen 2017

Wat een jaar is het geweest zeg niet normaal. Ik ben veel ziek geweest en ook onze zomervakantie viel in het water. Wij gaan altijd begin juni, maar laat ik toen net in het ziekenhuis liggen met een flinke Ilius, een darmafsluiting.

Opereren in mijn buik ging niet lukken want het was daar al een slagveld. Toen heb en een slangetje door mijn neus gekregen wat mijn maagzuur moest afvoeren. Ik moet het even goed uitleggen anders snappen jullie er niets van.

Ik heb een breuk zitten bij mijn stoma, Mijn nieuwe blaas is gemaakt van darm en aangesloten op mijn nieren, Daar is in die darm een breuk ontstaan, Een breuk betekent een gat in je darm. Dat gat is bij mijn zo’n 5 cm breed. En bij een Ilius gaat er een stuk van een andere door dat gat heen. Dat doet echt onbeschrijfelijk veel pijn, Ik had echt het idee dat mijn buik in tweeën scheurde, Als ik bleef liggen, heel stil, dat ging het het wel, maar zodra ik ging bewegen ging ik echt door de grond. Door middel van dat slangetje in mijn neus werd het overige maagzuur weggevoerd. Daardoor kwam er weer ruimte in mijn buik waardoor de darm zelf terug kon naar zijn plekje. Gelukkig gebeurde dat want anders hadden ze echt moeten  opereren en aangezien het binnen. in mijn buik een zit  is van litteken weefsel was dit erg gevaarlijk, maar gelukkig was dit niet nodig. Ik heb toen een dag of 10 in het ziekenhuis. Ik moest rustig aan doen, mijn buik niet belasten  en zoveel mogelijk rust nemen.

Na een weekje thuis begon het bij Thom toch te kriebelen en wilde hij toch nog even een weekje weg. Het liefst naar Jan en Jutta onze vrienden in Frankrijk en de fokker van Truffell. Dan zouden we niet met de caravan gaan omdat dat teveel zou hobbelen en schudden. Jan en Jutta hebben een vakantie huisje op hun terrein en daar kon ik in met mijn rolstoel. De meiden hebben de spullen ingepakt en weg waren we. Ik zat met een kussen tegen mn buik aangedrukt om een beetje tegendruk te geven. Verder heb ik mezelf verdoofd met morfine en slaappillen en ik heb tot ver in Frankrijk lekker liggen slapen. Deze week was echt heerlijk. Even niets hoeven, gewoon kunnen rustten in mijn stoel en lekker lezen. Ook met Jan en Jutta is het altijd weer gezellig.

Daarna werd het zomer en heb ik hoofdzakelijk op bed gelegen om te rusten. Ik moest nog een paar onderzoeken waaronder een nier onderzoek. Daaruit bleek dus dat mijn nier overleden was en dat ie er als de donder uit moest omdat hij infecties veroorzaakte. Het was inmiddels september en onze narjaars vakantie stond weer op het spel. Binnen een week was er nog voor onze vakantie een oproep van het LUMC. Gelukkig mochten we nog wel op vakantie maar de dag nadat we thuis kwamen van vakantie op 25 september werd ik gelijk opgenomen. Het nier verhaal kennen jullie dus dat ga ik niet nog eens herhalen.

Het komt er op neer dat ik nu nog steeds aan het herstellen ben van de operatie en dat hakt erin. Ik ben zo vreselijk moe dat is werkelijk niet te beschrijven. Gisteren lag ik lekker in de stoel, loge op de bank, Ik heb nog 1 boek te lezen voor dit jaar van de Hebban Challenge en dat moet makkelijk lukken. Ik heb de hele dag met dat boek voor mijn neus gezeten maar tegen de tijd dat Thom thuis kwam had ik nog maar 20 blz gelezen. De tv stond uit, de radio stond aan dus dat was geen afleiding. Mijn ogen vielen gewoon dicht, Die klote moeheid  nekt me echt. Ik probeer deze week rustig aan de doen wat het is bijna kerst en ik wil naar mijn ouders, en tweede kerstdag naar mijn schoonzus. We hebben er allebei veel zin in dus dat wil ik niet laten verpestten door mijn eeuwige moeheid.  Dus moe of niet, we gaan sowieso weg. Ik zit al weer weken binnen en ik wil echt even weg, even er tussenuit. Gewoon gezellig met familie.

Na al die jaren dat ik al leef met mijn beperkingen ben ik er aardig aan gewend, Mijn rolstoel is goed, daar kan ik redelijk lang ik liggen. Ik mijn dromen loop ik de marathon. Mijn leven is veranderd, heel erg veranderd. Maar toch kan ik zeggen dat ik gelukkig ben. Met Thom, met de hondjes, met mijn familie. Vrienden ben ik genoeg verloren de afgelopen jaren maar er nieuwe vrienden voor in de plaats gekomen, Ook mijn meiden zijn goed waard en zou ik niet willen missen.

Dan hebben we nog het onderdeel pijn. Pijn is een rode draad door mijn leven. Ik heb altijd en elke dag pijn, veel pijn. Natuurlijk de pijn van het luxeren van mijn gewrichten, de pijn in mijn rug en buik. IK gebruik veel morfine en slaapmiddelen om de dag en nacht door te komen. Ook heb ik neuropathie in mijn benen en das de oorzaak van  diabetes. Veel kunnen ze daaraan niet doen. Ik heb er pijnstillers voor die de scherpe randjes weghalen. Ook de morfine haalt de pijn niet weg maar zorgt ervoor dat het dragelijk is. Als ik dat niet zo hebben dan zou ik over de grond kronkelen van ellende. Ook heb ik daarnaast nog morfinepleisters die constant langzaam hun dosis afgeven. Zonder meds zou ik niet kunnen functioneren, hoe graag ik dat ook zou willen.

Maar ondanks alles zie ik de kleine dingen in het leven. Vijf shelties in de grote bench die over elkaar heen liggen te slapen. Truffel die een beetje gek wordt van een loopse Sarah, die daarom in de bench moet blijven. De hondjes brengen zoveel vreugde. Komt nog erbij dat je met een sheltie lekker op schoot kan zitten en ze eindeloos kan aaien wat de hond fijn vind en ik ook. Truf is af en toe een beetje groot, maar zodra ik op ben lig ligt hij naast me. Hahahaha die truffel. we hadden nog iets grappigs van de week.

Thom ging de container buiten zetten, Voorzover niets aan de hand. Totdat we zo’n 2 uur later een hoop geblaf horen. Loge herkende hondje Luca in het geblaf maar we konden haar niet vinden. Toen zieden we in koor : “ze zitten buiten!” EN ja hoor, Thom doet de deur open en ze zaten inderdaad buiten. waren ze achterlangs Thom geschoten toen hij de container buiten zette. Wel goed dat de doggies na een weekje logeren al weten waar ze wonen. Stout natuurlijk van de dogggies, maar we konden niet anders dan lachen om deze actie.

Dit soort dingen maken mijn dag en soms week weer goed.

Het is weer een lang verhaal geworden. Maar steeds komt er weer wat bij en zo is je verhaal heel lang. Gelijk wil ik van de gelegenheid gebruik maken om iedereen fijne feestdagen te wensen. Geniet er lekker van.

Liefs As

 

 

Hebban Reading Challenge

Ik ga het komende jaar meedoen met de Heban-Reading-Challenge
Het is een uitdaging voor leesfanaten om jezelf voor de grap een leesdoel te stellen.
Het is geen moeite, geen verplichting, gewoon puur voor de leuk.
Ik doe dit jaar mee met 30 boeken die op mijn e-reader staan, ook om deze eens een beetje leeg te lezen.

Mijn laatste boek van dit jaar is Schaduwkinderen van Linda Jansma.
Dit is deel 1 van een trilogie dus ik ben benieuwd naar haar andere boeken.
Deel 2 staat ook op mijn reader dus ik kan nog even vooruit.

Ik ga jullie natuurlijk ook op de hoogte houden van de challenge.

Liefs As

Lezen en andere hobby’s

Lezen dat is mijn favoriete bezigheid naast tv kijken. OP de foto zien jullie mijn favoriete leesstand. IK lees alles qua boeken maar mijn voorkeur gaat uit naar thrillers en detectives. Mijn favoriete schrijvers zijn Jo Nesbo, Lers Kepler, Stephen King,M.J. Arlidge, Loes den Hollander en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. “Als er maar letters in staan” zei mijn ma altijd. NU nog trouwens. Mijn voorliefde voor boeken heb ik geerfd van mijn pa. Ook hij leest graag en samen kunnen we het uren hebben over boeken. Ons favoriete gesrpeksonderwerp!

Als ik erg moe ben en me niet kan concentreren Dan ben ik verslaafd aan de tv. Netflix, Videoland en TLC en natuurlijk wat ik heb opgenomen op de dvd. Dan kan ik naar de beeldbuis staren zonder dat ik het echt in me opneem. Herkennen jullie dat? Bij de extreme vermoeidheid die ik heb komt er echt niets uit mijn handen en wil ik alleen maar nutteloos Say Yess to the dress kijken.Dan ben ik echt te moe. Maar hoofdzakelijk lees ik.

Op dit blog, komen net als op mijn vorige blog, recensies te staan van de boeken die ik gelezen heb en goed vind.
hou deze Pagina dus in de gaten.

Liefs Astrid

De tandarts

Vandaag was het, na 2 maanden voor gek lopen zonder tand, tijd om naar de tandarts te gaan voor een nieuwe tand. Nu moet je weten dat dat met EDS een uitdaging in. Kakrn die luxeren, en nekwekwervels die van zn plek worden getrokken door het getrek en geduw aan mijn hoofd. Mijn kaken luxeren omdat ik mijn mond niet zover open kan houden. Maar goed tandarts heeft erg haar best gedaan want de tand is prachtig en je ziet echt geen verschil met de rest van mijn gebit.
Gevolg, ik lig nu languit uitgeteld op mijn ligstoel, met de wazige worden op mijn kaptop. Ik moet dus echt even bijkomen.
Dat ga ik doen met een lekker kopje thee languit in mijn stoel.

Het is inmiddels later in de middag en mijn middag heb ik verslapen. Mijn suiker was torenhoog en ik viel tijdens het eten in slaan Rode vlag: niet goed. Snel maar een hoop eenheden bijgespoten.

Ook loge is is niet lekker en erg moe, dus we zijn een lekker stel bij elkaar.Haar hondjes hebben vanmiddag lekker in de tuin gespeeld zodat de hondjes ook nog een beetje energie kwijt kunnen, en het hele stel slaapt weer.

Dus buiten het bezoek aan de smoelensmid om was het best een relaxt dagje, Morgen middag moeten we naar Rotterdam, want onze vriend is jarig en geeft een borrel, dus lekker even eruit. Het is daar altijd gezellig dus ik verheug me erop. Loge kan mooi bij de hondjes blijven die we allemaal voor die tijd uitlaten zodat ze daar geen omkijken naar heeft,

 

Fijne middag allemaal.

Liefs As