Ik ben terug…

Uitgelicht

Inloggen op mijn ‘oude’ blog lukte niet dus begin ik opnieuw…

Hallo lieve oude en nieuwe lezers. Na een afwezigheid van een aantal jaren begon het toch weer te kriebelen om weer te gaan bloggen. Dus met wat hulp van mijn lieve blogvriendin Melody62 heb ik weer een nieuwe pagina waarin ik jullie weer zal vertellen over het wel en wee van mijn leven. Soms gaat het goed met me en soms ook erg slecht. Gelukkig zijn er mijn honden die me altijd weer opvrolijken.

Advertenties

Ziekenhuis perikelen

IK ben bij de internist geweest vandaag voor mijn diabetes. Nu is mijn suiker helemaal van slag sinds mijn nierverwijdering. Nu kan dat heel goed met elkaar te maken hebben, maar dan wel dat er ergens een ontsteking zit te woekeren. IK ben van de 7.1 naar de 9.4 gegaan en das gewoon een hele hoge stijging. IK zit elke dag tussen de 15 en 24 en dat zijn echt hyper waardes. IK heb er dan ook echt last van. Ik ben extreem moe, ik slaap en dut de hele dag. Mijn voeten doen waanzinnig veel pijn van de neuropathie.Ik krijg hier dan nu ook een hoge dosis tramatol voor die ik moet slikken als ik veel pijn heb. Hoop dat het wat doet want de pijn is echt niet te harder en ben het behoorlijk zat.
Ook zat er een grote rode plek op mijn hiel. Ik had daarvoor de huisarts al laten komen, want plekken op je voeten en diabetes is geen sinecure. Mijn huisarts dacht aan een doorlig plek, maar het zit op een plek waar ik nooit op lig, simpelweg omdat ik niet op mijn linkerzij kan liggen. Maar het was goed dat ik naar de internist toe ging dan kon hij het verder bepalen. Nou dok Max schrok er erg van en wilde met de grootste spoed een afspraak bij de vaat chirurg. Nou daar kan ik dinsdag terecht dus dan echt snel. Dr. Max denkt, mede door de hoge suikerwaarde dat er misschien binnenin mijn voet er zich een bot ontsteking aan het rommelen is, en dat is iets wat je niet wilt, das een levensgevaarlijke ontsteking met diabetes. Geen goede berichten dus. Snel naar huis want mijn arts uit het LUMC zou ook nog bellen.

Ik was nog niet koud binnen of Dr.Erik hing aan de bel. Hij is de professor die mijn nier verwijderd heeft. Het is nog steeds niet goed. Ik blijf dezelfde klachten houden, veel pijn in mijn lies waarvoor ik het mijn been moet strekken omdat het anders te veel pijn doet. Gezien de klachten die aanhouden, mijn hoge suikerwaardes, mijn voet, en de rest samen bekeken wilde hij toch een volledige scan maken om te zien of er in het operatie gebied toch nog wat na te rommelen zit na dat abces dat ik heb gehad als gevolg van een ernstige complicatie. Gelukkig was hij zelf zo lief om voor te stellen dat dit wel in Delft kan en hij zou overleggen met mijn eigen uro of zij het weer overnam, mits er complicaties zijn. Nu dat vond ik prima want LUMC is toch bijna anderhalf uur rijden. Maar ja door onze telefonische afspraken kan hij mij natuurlijk niet zien, vandaar dat we het nu zo oplossen. Iedereen tevreden.

Wat heb ik verder nog te kletsen, eens even denken. Tja, Loge is weer naar huis Ze had de afspraak in UMC Gent. Daar hebben ze de nodige doorverwijzingen gekregen en het gaat inmiddels een stuk beter met haar. Gelukkig maar!

Morgen komen ze een passing doen met de Permobil. Daar kijk ik echt naar uit. Paulus van Permobil komt weer eens langs, en ik zie mijn WMO meneer ook weer eens een keer. Mijn eerste rolstoel was een Permobil en dat was echt een geweldige stoel. Maar na 10 jaar was hij echt versleten. En na de Permobil kreeg ik van Welzorg geen nieuwe. Ik werd opgezadeld met een Alex. Hij zal in het begin best lekker naar ik kan er niet mee naar buiten, het rijden in deze stoel doet zon pijn dat ik in 2 jaar nog maar 260 km heb gereden. Nou das natuurlijk echt weinig. Ik wil met de hondjes naar buiten, weer eens naar het dorp, met mijn vriendinnen wandelen met de honden, weer naar het strand en daar een lekker rondje maken. Gewoon simpele dingen die gezonde mensen ook doen, daar kijk ik toch zo naar uit! Helemaal naar de zomervakantie. De Permobil kan helemaal plat liggen en dat zou kunnen beteken dat ik er lekker mee in de zon kan liggen zonder pijn te hebben. Lieve lezers, ik kan jullie niet vertellen hoeveel zin ik daar ik heb. Maar eerst morgen de passing maar eens afwachten. Ik zal zorgen dat er foto’s gemaakt worden.

Zaterdag gaan we lekker eten met onze vrienden. Ze wonen ook in HvH maar we zien onze vrienden die ver wonen vaker dan hen. Druk met het gezin en dan schieten onze avondjes er wel eens bij in. We gaan heerlijk eten bij de Japanner hier in de Hoek, en die is zo geweldig dat ik er echt naar uit kijk. Zondag doen we helemaal niets en maandag komen ze voor de omgevingsbesturing. Dan kan ik met een klein computertje het hele huis bedienen. Ik krijg ook een draadloos telefoon station waarmee ik met bluetooth handsfree kan bellen door het hele huis. Lekker makkelijk als de telefoon gaan en ik ben net ff in de keuken dan kan ik toch opnemen.

Er gebeurd dus genoeg in mijn leventje. Ik duik weer lekker in mn boek, want daar kom ik haast niet aan toe.

Liefs As

Hebban Bookchallenge boek 2

Samenvatting
Sebastian Fitzek is een kei in het schrijven van verhalen die van begin tot einde de lezer op het verkeerde been zetten.’ Crimezone

Wanneer heb je voor het laatst een lijk opengesneden?

Forensisch patholoog Paul Herzfeld vindt in het hoofd van een gruwelijk verminkt lichaam een capsule met daarin het telefoonnummer van zijn dochter. Hannah is ontvoerd en Herzfeld begint een speurtocht naar zijn dochter. De psychopathische ontvoerder heeft in een ander lichaam de volgende aanwijzing aangebracht en het lijk gedumpt op het strand van Helgoland.

‘Ga maar verder met de buikorganen, ik red het alleen wel,’ zei Herzfeld, terwijl hij het oculair scherp stelde. Op het eerste gezicht zagen de tekens op de celstof eruit als toevallige verontreinigingen. Maar toen draaide hij het papier honderdtachtig graden en ontwaarde hij de getallen die erop stonden. Ze zagen eruit als een mobiel telefoonnummer en Herzfeld wilde zijn collega’s net van zijn merkwaardige ontdekking vertellen, toen hij de zes kleine letters onder de getallen ontdekte. Ze sprongen door de microscoop direct in zijn amygdala, in het deel van de hersens dat voor angstreacties verantwoordelijk is. Zijn hartslag versnelde, zweet parelde op zijn voorhoofd en zijn mond werd droog. Tegelijk had Herzfeld nog maar één gedachte: Laat dit alsjeblieft toeval zijn.
Herzfeld heeft echter geen kans om de informatie te verkrijgen: het eiland is door een orkaan afgesneden van het vasteland, de bevolking is geëvacueerd. Er ontvouwt zich een ingenieus spel tussen Herzfeld, de ontvoerder van zijn dochter, en een kwade genius uit het verleden.

Sebastian Fitzek (Berlijn, 1971) studeerde Rechtswetenschappen en werkt als journalist en schrijver voor radiostations en tv-zenders. Van zijn psychothrillers zijn miljoenen exemplaren over de toonbank gegaan. Voor Afgesneden bundelde Fitzek zijn krachten met die van Michael Tsokos, de bekendste patholoog-anatoom van Duitsland

Ik ben door dit boek heen gevlogen, wat een boek zeg. De boeken van Fitzek zijn altijd wel bloederig en gruwelijk, maar nu was het nog een tandje erger. wie van een stevige thriller houdt en niet een al te zwakke maag heeft zal net als ik genieten van dit boek.
Wat mij betreft. **** vette sterren. Waarom 4 sterren en geen 5 vraag je je dan misschien af, maar dat ligt echt aan de dialogen die soms wat verwarrend waren, maar das echt het enige min puntje

Andre Rieu, SEH en doodmoe

Afgelopen zaterdagavond zaten we bij Andre Rieu in de ZiggoDome. Ik was enigszins terughoudend omdat het niet echt mijn muziek was, maar Thom wilde er heel erg graag naar toe. We hadden mooie rolstoel plaatsen waarvan je alles duidelijk kon overzien. IK heb foto’s maar ff geen idee meer hoe ik die moet toevoegen. Ze staan wel op FB. We konden Andre en zijn orkest bijna aanraken want ze stonden vlak bij ons bij binnenkomst. Zo leuk. De hoempa muziek trok mij niet echt, maar de sfeer in de zaal was echt te gek. Mensen danste en walste erop los. Er was een hele wals groep bij, professioneel dansers en er ontbraken geen handbewogen en zelfs elektrische rolstoelen niet in dit gezelschap. Echt heel leuk omdat zo naast je te hebben dansen. Ook was er nog een heel doedelzak orkest en dat was best mooi. Maar het allermooiste vond in de tenoren met Nessundorma en de opera zangeressen met verschillende schitterende Aria’s. Zo mooi, het kwam rechtstreeks in mijn hart binnen en heb de tranen laten stromen. Het was dus best een hele gezellige avond. Het was sowieso al fijn om eens een avondje met mijn husbund weg te zijn want dat gebeurd niet zo vaak. Genoten dus!

Zondag dacht ik lekker in mn ligstoel verder te kunnen in mn boek maar dat was helaas een utopie. Loge was alles behalve lekker en na een hele nacht overgeven en veel koorts wilde ze toch graag naar de dokter. Ze had het idee dat ze van het antibraak middel alleen maar zieker werd, en mijn dok had gezegd dan naar de HAP (huisartsenpost) te gaan. De arts op de HAP schrok zich een hoedje van hoe mager Loge is. Ze is van zichzelf al tenger, maar 42 kg is erg mager. Ze wist niet wat ze moest doen dus werden we doorverwezen naar een internist in het ziekenhuis dus op naar de SEH. Daarbij moesten we ook nog eens alles doen met het rolstoel vervoer omdat Thom op maandag een cursus had en veel moest leren daarvoor. Minimaal 4 uur achter de computer wat werd geregistreerd, vandaar dat we het rolstoelbusje nodig hadden. Nu is dat voor mij best link omdat ik er altijd wel een luxatie aan overhou omdat de bussen zo beroerd zijn en de chauffeurs nog erger.De heenweg was een ramp. Maar goed we moesten van Naalwijk naar Delft en zo geschiedde. We hadden zelfs de zelfde verpleger sla de vorige keer. Na een paar buisjes bloed was het wachten op de internist. Wat een sympathieke gast was dat zeg, Nog vrij jong denk ik, maar hij luisterde, maakte notities en stelde berichtte vragen. Dit zorgde ervoor dat Loge vertrouwen in hem had. We hebben verschillende scenorioos doorgelopen. Maar een 15 min later was hij terug. Na overleg met de MDL(maag,darm,lever)dok, hadden ze besloten haar niet op te nemen, Alle bloedwaarde waren goed, ze was niet uitgedroogd, bloed was goed, hemolieten en elektrolyten echt alles was goed. “Maar de steken in mijn hart dan?” vroeg loge. Haar hartslag schommelde tussen de 39 en 48 dus best erg laag. Maar het ritme was goed. De afweging was nu opnemen met grote kans op ziekenhuis infecties, er was geen aanwijzing voor het refeeding syndroom, en daarom vond dok het beste dat ze thuis was. Het infuusnaadje werd eruit gehaald en we konden gaan. Wel zij dok dat ze minstens 2 lor per dag moest drinken en de antibraak door moet slikken, en proberen te eten wat ze lekker vond. Eigenlijk hetzelfde advies dan van mijn huisdok. We moesten nog 45 minuten wachten op de rolstoelbus, maar rond 1930 waren we weer thuis.

Ik was afgenaggeld en heb wat gegeten maar ik lag al snel op bed. IK moest gestrekt liggen want mijn heup was geluxeerd, (uit de kom geschoten)

dus deed veel pijn. Lang leve de morfine zou ik zeggen. Vandaag gat het redelijk met loge. Ze drinkt genoeg, leeft op zelfgemaakte kippensoep en appels en smooties. Maar ze heeft al 2 nachten niet gebraakt dus er is een lichtpuntje in de duisternis.

Bij mij komen ze op 23 januari met een pasmodel van een PUMA. Ik kan dan kijken hoe hij rijdt en zit. Ik ben erg benieuwd en ik kijk er naar uit. Kom maar op met die rolstoel.
Ik ben echt doodmoe en ik zit al de hele dag tegen dit blogje aan te hikken maar ik heb het uit mn vingers gelegen. NU ga ik weer verder met mn tv want ik ben te moe om te lezen.

Truste As

Beslommeringen enzo

Na een week is Loge weer terug. Het gaat echt niet goed met haar. Ze heeft geen dorst of honger meer en ze blijft misselijk ondanks verschillende anti braak middelen. Vannacht was ze zo ellendig dat ze me wakker belde om te zeggen dat ze de hele nacht al aan het spugen was en dat ze zich zo beroerd voelde. Ze kwam op haar billen de trap af en kwam bij me op bed zitten waar we samen de Huisartsenpost belden om 0500 uur. Die gaven aan niet veel te kunnen doen midden in de nacht en adviseerden haar, haar eigen huisarts te bellen. Nou zit haar huisarts niet om de hoek, dus we besloten mijn huisarts te bellen, das echt een fijne vent, Maar hij heeft pas een kleine tia gehad dus geen idee of hij weer aan het werk was. Ik heb alles tegen de assistente vertelt en uitgelegd en zij beloofde contact met mij op te nemen. Nu kent ook de assistente mij goed en weet dat ik nooit zomaar om een huisbezoek vraag. Dus rond half 4 stond mijn huisarts voor de deur. Hij luisterde naar het verhaal van Loge en maakte de nodige aantekeningen. Hij had zijn huiswerk gedaan want hij wist alles van wat er de afgelopen tijd is gebeurd. De huisarts controleerde alles zorgvuldig en luisterde aandachtig. Na wat onderzoek zei hij dat bloeddruk, temperatuur en zuurstof gehalte in het bloed en hartslag allemaal goed waren. Hij stelde een ander anti braakmiddel voor dat ik heel goed ken en bij mij werkt het goed. Het zijn zuigtabletjes dus komt niet zoals een pil rechtstreeks in je maag terecht. Nicole mijn hulp gaat het zo halen bij de apotheek en dan maar hopen.(ze krijgt eenmalig een tabletje want de smelttabletten moesten ze bestellen) Loge heeft geen trek in eten maar ze had wel zin in soep, kippensoep. Nicole heeft dat gemaakt vandaag en hopelijk houdt Loge dalijk een kopje soep binnen. Ze moest blijven drinken, het liefst iets met suiker en eten waar ze echt trek in heeft. Loge is erg tevreden over huisarts en helemaal opgelucht dat er nu wel iemand naar haar luisterde. Wel heeft ze inmiddels ook een afspraak in UMC Gent. Huisarts heeft daar toevallig stage gelopen en zei dat dat een goed ziekenhuis was. Ze blijft dus hier tot aan die afspraak over iets meer dan een week en daarna kijken we verder. Er gloort dus een sprookje hoop door (voor loge) donkere duisterheid.. Ik hou jullie op de hoogte.

Het was dus een onrustig nachtje en daardoor ben ik vandaag erg moe. Er komt niets uit mijn vingers dus heb ik mijn favoriete ‘hierhoefiknietbijnatedenken’ zender TLC aangezet. Ik kijk met een half oog, het andere slaapt bijna. We kletsen wat en Nicole en ik drinken een bakkie koffie. Lezen komt er niet van vandaag al schijnt mijn uitgezochte boek Afgesneden van Fitzek erg gruwelijk te zijn, en daar hou ik van! Maar ik kan me er vandaag niet toe zetten,

Verder heb ik altijd problemen met mijn rolstoel die ik sinds 2 jaar heb. Hij zit niet lekker, ik kan er niet in rijden vanwege de slechte vering. Daardoor luxeren er weer gewrichten, wat weer pijn betekent, wat weer betekent dat ik niet met de hondjes naar buiten ga omdat het pijn doet. Tot het veldje voor het huis gaat het wel, maar verder echt niet. Soms, heel soms kom ik op het dorp en dan kom ik echt gebroken terug. Ik zou zo graag weer eens een lange wandeling maken met Truffel en Thom met Budha op de fiets ernaast, maar dat lukt echt niet. Vroeger kwam ik elke week wel op het strand met een hond, maar ook dat gaat niet meer. Ik heb in 2 jaar nog geen 500 km gereden dus dat zegt genoeg. Dus ik had Welzorg gebeld en die zijn vandaag geweest. Conclusie: een andere rolstoel met een voor mijn opgebouwde zitting. De adviseur zou contact opnemen met Rien, mijn WMO meneer en dan zou hij mij morgen bellen voor een afspraak om te passen. Nou goedkeuren gebeurd wel, want mijn WMO meneer kent mij erg goed. Misschien is dat nu een keertje in mijn voordeel. Ik hoop dus dat ik van de zomer in een nieuwe rolstoel onder mijn billen! Wordt vervolgd….

Heban-Reading Challenge: Boek 2


Achter gesloten deuren was mijn tweede boek voor de challenge. Ik kon vannacht niet slapen en toen ik eenmaal aan dit boek begon wilde ik het niet meer wegleggen.

Dit boek kruipt onder je huid. Is Jack wel zo perfect of is het 1 grote façade. Veel ga ik over dit boek niet zeggen omdat ik dan ga spoileren en dat wil ik absoluut niet!

Achter gesloten deuren krijgt van mij ook **** sterren. Ook een absolute aanrader!

Heban-Reading Challenge: Boek 1

Ik heb gisteren avond de laatste pagina’s van mijn eerste Heban-Reading-Challenge boek weggeklikt.

Contract dus van Lars Kepler. Wat een boek zeg. Het leest erg makkelijk door de korte hoofdstukken vlieg je er doorheen. De eerste 2 dagen van het nieuwe jaar zat ik dan ook in het boek weggekropen terwijl ik eerst dacht een flinke leesdip te hebben. Dat viel dus wel mee. Contract heeft een erg actueel onderwerp en daardoor leest het op sommige momenten als een echte actie thriller, alsof er een film voor je ogen wordt afgespeeld. Duizelinwekkende plotwendingen, personages die staat als een huis en een finale van heb ik jou daar.
Ik ben erg tevreden over dit boek en het krijgt van mij dan ook **** vier vette sterren.

Een goed begin dus voor het nieuwe jaar. Boek 1 zit erop en boek 2 heb ik vannacht gelezen toe ik de slaap niet kon vatten. Maar daarover in een ander blogje meer.

Liefs As

Contract – Lars Kepler

Contract is mijn eerste boek van het nieuwe jaar voor mijn Hebban Bookchallenge. Ik heb al vaker een boek van. hem gelezen voordat ik erachter kwam dat het eigenlijk een serie is. Zo heb ik het eerste boek en het laatste boek al gelezen, maar ja wat maakt het uit.

Joona Linna de hoofdpersoon van dit verhaal is een ontzettend sterk karakter. Zijn boeken zijn echt aanraders, en dan heb ik dit boek nog niet eens uit.

Het lezen wil ff niet zo goed lukken. In mn hoofd ben ik met allemaal andere dingen bezig. Ik kan gewoon de concentratie niet zo goed vinden en ik zit een beetje in een leesdip. Vandaag zit ik lekker in mijn pyjama in de stoel, onder een dekentje, top 2000 op de achter grond. Voor mij de perfecte omstandigheden om een spannend boek te lezen, maar ik kom er niet echt in, terwijl het heel erg spannend is. Ik baal ervan! Maar ik weet ook uit ervaring dat als ik maar doorlees ik er vanzelf weer uitkom, Hebben jullie wel eens zo’n leesdip? Hoe lossen jullie dat op?

Voor nu iedereen een fijne oudjaarsdag en alvast een gelukkig en gezond nieuw jaar.

Liefs As